یا حسین...

صحبت از ایثار مدام تو و این زمانه ی منحوس ، صحبت ازخون تو واین روزگار نا مترادف،

 

یا حسین؛دستم به آسمان رسید گفتند:در آسمان سرو ایستاده ای بندگیت را می کنی،

 

فکر کن مرتبه تو با من این همه فاصله نا گفتنی است.

 

یا حسین؛به خدایت نزدیکی و من اینجا میان این همه به نام انسان و منی که نمی دانم کیستم و

 

چیستم؟!گفتم:دستم به آسمان رسیداز همان مرتبه ات لا جرم هر نقطه اش مرا ببین.

 

به روانی با تو حرف می زنم به سماجت رسیده ام اما چه کنم؟

 

طمعی از این روزگار نا خوش تمام تنم را به تلخی گرایید...........

 

یا حسین؛تمام حرفم همین؛ تو مرا دریاب...

    

                                    اللهم   الرزقنی  شفاعَة  الحسین.....      

                            

/ 0 نظر / 3 بازدید